Przejdź przez intuicyjny proces tworzenia własnej wizualizacji w 5 prostych krokach.
Zweryfikuj wybrany produkt, dla którego chcesz przygotować wizualizację ze znakowaniem. Sprawdź jego kolor, możliwości znakowania oraz stany magazynowe przed rozpoczęciem projektowania.
Tutaj decydujesz, jak i gdzie ma trafić znakowanie. Na początek wybierz układ: jedno logo, to samo logo z dwóch stron przedmiotu albo dwa różne loga. Resztę ustawisz na kafelkach poniżej.
Prześlij plik (.psd, .ai, .eps, .pdf, .cdr). Walidator sprawdzi, czy spełnia on wymogi wybranej techniki, czy to wektor, czy nie ma skrzywionych czcionek i tym podobne. Jeśli wybrałeś dwa różne loga, wgraj oba pliki. Wynik może być trojaki:
Walidator jest funkcją testową i czasem się myli. Jeśli wynik wygląda na nieprawidłowy, prześlij wizualizację do grafika.
Teraz dopasowujesz logo do produktu. Możesz to zrobić na oko, przeciągając narożniki obszaru logo, albo precyzyjnie, wpisując wartości w polach obok.
Wybierz język wizualizacji (polski, angielski albo oba naraz) i wygeneruj. Gotowa wizualizacja od razu zapisuje się w Twoim Panelu Klienta. Stąd masz kilka dróg dalej:
Trzy filary, które gwarantują poprawne znakowanie i szybką realizację zamówienia.
Większość technik znakowania (tampodruk, sitodruk, laser, tłoczenie) wymaga plików wektorowych. Grafika wektorowa pozwala na nieskończone powiększanie bez utraty jakości.
Wektor = Jakość
Przed wysłaniem pliku, zamień wszystkie napisy na obiekty geometryczne (krzywe). Jeśli tego nie zrobisz, a my nie będziemy mieć Twojej czcionki - system podstawi inną i prawdopodobnie niektóre litery znikną.
Zamień tekst na krzywe
Rozróżnienie palet barwnych jest kluczowe dla efektu końcowego. Każda technika korzysta z innego modelu kolorów.
Pantone ≠ CMYK
Sprawdź wymagania techniczne dla każdej techniki.
Przenoszenie farby za pomocą elastycznego stempla, który dopasowuje się do kształtu przedmiotu.
Do czego: Małe, twarde gadżety: długopisy, zapalniczki, breloki, powerbanki.
Czego unikać: Unikaj projektów z bardzo drobnym drukiem na mocno zakrzywionych powierzchniach – obraz może ulec zniekształceniu.
Przeciskanie gęstej farby przez specjalną matrycę (siatkę) bezpośrednio na powierzchnię.
Do czego: Duże nakłady koszulek i toreb bawełnianych z prostym logo.
Czego unikać: Unikaj małych zamówień (kilka sztuk) – koszt przygotowania matryc sprawia, że cena jednostkowa będzie wtedy bardzo wysoka.
Precyzyjne wypalanie wzoru wiązką światła sterowaną komputerowo.
Do czego: Metalowe długopisy, termosy, przedmioty z drewna, skóry lub szkła.
Czego unikać: Unikaj projektów wymagających kolorów – grawer ma zawsze barwę materiału, z którego wykonany jest przedmiot.
Drukowanie bezpośrednio na przedmiocie i natychmiastowe utwardzanie tuszu światłem UV.
Do czego: Płaskie gadżety z plastiku, metalu czy szkła, np. notesy lub obudowy.
Czego unikać: Unikaj przesyłania plików z tłem, jeśli chcesz nadrukować samo logo – plik musi mieć przezroczyste tło (najlepiej format .png lub wektory).
Bezpośredni natrysk tuszu na tkaninę, przypominający działanie domowej drukarki.
Do czego: Zdjęcia i bardzo szczegółowe, skomplikowane i wielokolorowe grafiki na bawełnianych koszulkach i torbach.
Czego unikać: Unikaj plików o niskiej rozdzielczości (poniżej 300 DPI), ponieważ drukarka wiernie odda każdą nieostrość projektu.
Grafika nanoszona jest na specjalną folię, a następnie wgrzewana w materiał za pomocą kleju.
Do czego: Kolorowe logo na odzieży (koszulki, bluzy) i akcesoriach tekstylnych.
Czego unikać: Unikaj grafik z bardzo drobnymi, odseparowanymi elementami (poniżej 1 mm) oraz przezroczystości - DTF ma biały podkład na całym obszarze nadruku.
Wgrzewanie gotowej grafiki (wydruku lub folii) na materiał przy użyciu wysokiej temperatury i ciśnienia.
Do czego: Odzież robocza, czapki z daszkiem, parasole i logo w trudnych miejscach.
Czego unikać: Unikaj bardzo skomplikowanych kształtów z licznymi drobnymi elementami – mogą się zalać. W takim przypadku lepiej skorzystać z DTF.
Tusz pod wpływem ciepła zmienia się w gaz i wnika w strukturę przedmiotu. Niewyczuwalny pod palcem. W pliku potrzebne są spady.
Do czego: Białe kubki, białe koszulki sportowe (sztuczne) i smycze reklamowe.
Czego unikać: Unikaj projektów na kolorowym tle – sublimacja nie ma koloru białego, więc tło przedmiotu zawsze będzie przebijać przez nadruk.
Trwałe odciśnięcie wzoru w materiale za pomocą metalowej matrycy pod dużym ciśnieniem.
Do czego: Skórzane kalendarze, portfele, teczki, notesy i galanteria papierowa.
Czego unikać: Unikaj plików rastrowych (zdjęć) – wymagany jest wyłącznie format wektorowy. Przy małych ilościach cena jest wysoka ze względu na koszt wykonania matrycy.
Wyszywanie wzoru za pomocą nici przez maszyny sterowane komputerowo.
Do czego: Logo na koszulkach polo, polarach, czapkach zimowych i ręcznikach.
Czego unikać: Unikaj gradientów (płynnych przejść kolorów) oraz zbyt małych liter (poniżej 5 mm wysokości), które mogą stać się nieczytelne.
Nakładanie specjalnego papieru ze wzorem na ceramikę, a następnie wypalanie go w wysokiej temperaturze.
Do czego: Kubki, filiżanki, talerze.
Czego unikać: Unikaj małych serii – ze względu na pracochłonny proces wypalania, metoda ta jest opłacalna głównie przy większych zamówieniach.
Krótkie odpowiedzi na to, co najczęściej zatrzymuje przy korzystaniu z kreatora.
Najpierw sprawdź, czy plik zawiera samo logo, bez tła, ramek czy całej księgi znaku. To najczęstsza przyczyna. Druga to format: większość technik wymaga wektora (.pdf, .ai, .eps, .cdr), a wklejony do PDF-a JPG dalej jest bitmapą.
Jeśli plik wygląda dobrze, a błąd dalej wyskakuje, popraw go i wgraj ponownie albo od razu poproś o pomoc naszego grafika. Pamiętaj, że walidator jest funkcją testową i czasem się myli.
To zależy od techniki. Druk cyfrowy UV, DTG, DTF i sublimacja przyjmują bitmapy, więc tak. Tampodruk, sitodruk, grawer, termotransfer czy tłoczenie wymagają wektora i bitmapa się nie nada.
Jeśli masz tylko plik rastrowy, a potrzebujesz wektora, napisz do naszego grafika. Często da się go odtworzyć.
Ostrzeżenie znaczy, że plik jest bliski poprawności. Wizualizację wygenerujesz, ale coś wymaga uwagi, na przykład elementy są zbyt cienkie albo detale leżą za blisko siebie. Przed realizacją projekt i tak sprawdzi nasz grafik.
Błąd znaczy, że plik nie nadaje się do wybranej techniki w obecnej formie. Trzeba go poprawić i wgrać jeszcze raz, albo poprosić grafika o pomoc.
Skorzystaj z naszego narzędzia Wyodrębnij logo. Przygotuje plik tak, żeby został w nim wyłącznie znak, bez tła i zbędnych elementów. Bez tego dokładnie to samo tło pojawi się na Twojej wizualizacji.
Krzywe to zamiana napisów na kształty geometryczne. Jeśli tego nie zrobisz, a my nie mamy Twojej czcionki, system podstawi inną i część liter może zniknąć albo się rozjechać.
W Corelu zaznacz tekst i wciśnij Ctrl+Q. W Illustratorze: Type, potem Create Outlines (Shift+Ctrl+O). W Canvie trzeba wyeksportować projekt do SVG, co umożliwia płatna wersja Pro.
Wykrywa je z Twojego pliku i pokazuje listą w kroku 4. Każdy z tych kolorów możesz osobno podmienić, wyszukując inny w palecie. Jeśli nic nie ruszysz, system zostawi kolory takie, jakie odczytał z pliku.
Nie musisz go znać. Kreator dobiera Pantone automatycznie na podstawie kolorów z pliku. Jeśli zależy Ci na konkretnym odcieniu, możesz go wskazać ręcznie z palety, ale to opcja, nie wymóg.
Traktuj go orientacyjnie. Monitory różnią się kalibracją, a każda technika i powierzchnia inaczej oddaje barwę. Dla technik na Pantone drukarnia miesza farbę według receptury, więc kod Pantone jest pewniejszym punktem odniesienia niż kolor na ekranie.
Lista kolorów pomaga zobaczyć, z czego składa się Twoje logo, i ewentualnie je podmienić jeszcze przed wizualizacją. Przy druku full color (DTF, UV, DTG, sublimacja) kolor i tak powstaje z mieszania tuszów CMYK, więc Pantone jest tu raczej podglądem niż recepturą.
Kreator trzyma proporcje logo. Zmiana szerokości pociąga za sobą wysokość i odwrotnie, żeby znak się nie spłaszczył ani nie rozciągnął. To celowe.
Milimetry to konkretny rozmiar znaku. Procent odnosi się do dostępnego pola znakowania. Mając pole 260x260 mm i kwadratowe logo, po wpisaniu 50% dostaniesz logo 130x130 mm. Wybierz to, co wygodniejsze, efekt jest ten sam.
Przydaje się, gdy znakowanie ma iść pod skosem albo pionowo, na przykład wzdłuż smyczy czy boku długopisu. Kąt ustawisz w polu „Obracanie (°)" w kroku 4.
W Panelu Klienta, w zakładce „Wizualizacje". Każda wygenerowana wizualizacja zapisuje się tam automatycznie, więc wrócisz do niej później.
Tak. Dodanie do koszyka i złożenie zamówienia oznacza akceptację wizualizacji, a ta jest potrzebna, żeby ruszyć z realizacją. Dlatego sprawdź projekt dokładnie, zanim go zatwierdzisz.
Wygenerowana wizualizacja razem z Twoim opisem trafia do naszego grafika. On nanosi poprawki i odsyła Ci gotowy projekt. Im dokładniej opiszesz, co zmienić, tym lepszy efekt dostaniesz z powrotem.
Pierwsza wizualizacja dla danego projektu i jedna poprawka są bezpłatne. Jeśli potrzebujesz wizualizacji dla kilku różnych produktów, każda z nich również jest za darmo.
To wierny podgląd, ale nie idealny odlew. Pozycja i rozmiar znakowania mogą się nieznacznie różnić, zwykle w granicach około 15%. Kolor i odcień zależą od powierzchni oraz techniki, dlatego mogą lekko odbiegać od tego, co widzisz na ekranie. Zatwierdzając wizualizację, akceptujesz projekt do realizacji.
Nie. Język wizualizacji wybierasz przed generowaniem i możesz zaznaczyć oba naraz, polski i angielski. Jeśli zapomniałeś, po prostu wygeneruj wizualizację jeszcze raz z właściwym językiem.
Kreator pokazuje tylko techniki dostępne dla danego produktu, więc nie wybierzesz czegoś, czego nie da się wykonać. Po szczegóły zajrzyj do sekcji „Wymagania Techniczne" wyżej. Opisuje, do czego nadaje się każda metoda i czego unikać.
Techniki jak sitodruk czy tampodruk nakładają każdy kolor osobno, fizycznie mieszaną farbą, stąd limit. Druk full color buduje obraz z mieszania tuszów, więc kolorów praktycznie nie liczy. Limit dla wybranej techniki widzisz na kafelku w kroku 2.
Tak. Wizualizację wygenerujesz i zapiszesz w Panelu Klienta bez kupowania produktu. Do koszyka dodajesz ją dopiero wtedy, gdy chcesz złożyć zamówienie.